چگونه وابستگی را کم کنیم؟ چطور می توان وابستگی عاطفی به همسر، دوست صمیمی، حیوان خانگی مثل سگ و گربه را کاهش داد؟ چطور خودم را از وابستگی نجات دهم؟ چطور می توانم آدم وابسته ای نباشم. از لحاظ روانشناسی اتفاقی که تمامی افراد وابسته در ذهنشان رخ می دهد، ترس از دست دادن می باشد. زمانی که شما به چیزی یا کسی عادت می کنید مغز شما خود را مالک آن شی یا شخص می داند و زمانی که آن را از دست می دهد دچار رنج و درد زیادی می شود. به وجود آمدن وابستگی و باقی ماندن در وابستگی، دو موضوع کاملاً متفاوت است. مثلاً فرد مبتلا به وابستگی عاطفی تصور می کند که مشکلاتش منشاء بیرونی دارد.

وابستگی چیست؟ اگر فردی برای تک تک کارهای خود نیازمند تأیید و احساس ارزشمندی از شخص خاصی می باشد و احساس می کند در صورت عدم حضور ایشان زندگی نرمال خود دچار مشکل می گردد گفته می شود فرد دچار وابستگی ناسالم شده است. آیا این جملات برای تان آشنا است؟ آیا شما نیز این جملات را زیاد تکرار می کنید؟ آیا شر یک عاطفی تان زیاد این جملات را بیان می کند؟

• منو دوستم داری؟
• تو چقدر منو دوست داری؟
• ظاهرم چطوره؟
• چرا کمتر به من زنگ میزنی؟
• اون کی بود که بهت زنگ زد؟
• اگه منو دوست داری باید این کار رو بکنی

چطور وابسته نباشیم؟

اگر چندتا از علائم زیر را دارید بهتر است در اسرع وقت وابستگی خود را درمان کنید:

• وابستگی به سیگار، غذا و مشروبات الکلی( هر چیزی که باعث تخدیر شما شود مثل خوابیدن زیاد)
• شدت و افزایش استرس در زمان گرسنگی و ضعف
• عدم توانایی در تشخیص روابط سالم
• ترس شدید از طرد شدن و تنها بودن
• احساس ناامیدی و پوچی در تنهایی
• تأیید طلبی همیشگی
• احساس مالکیت
• حس حسادت زیاد در مورد کسی که دوستش دارید
• مقایسه چهره خود با دیگران

علائم و نشانه های وابستگی

علائم وابستگی در مردان و زنان باهم متفاوت است اما در اغلب شخصیت های دهانی بیشترین میزان وابستگی را به جنس مخالف دارند. در ادامه با ما همراه باشید.

1- مشکوک بودن و کنترل کردن فرد مقابل

افرادی که وابستگی زیادی دارند برای رهایی از ترس از دست دادن پارتنر یا معشوقه خود، مادام در حال کنترل و چک کردن موبایل یا شبکه های اجتماعی ایشان می باشند تا مبادا با دیگری وارد رابطه شده باشد. برای اینکه فرد کنترلگر را بشناسید، می توانید زمانی هایی که با هم وقت می گذرانید به عمد گوشی تان را کنار ایشان بگذارید و چند دقیقه ای خودتان دور شوید. فرد مشکوک و وابسته بی شک گوشی تان را چک خواهد کرد. زیرا اکثر افراد وابسته و مشکوک به دلیل نا امنی زیاد ذهنی سعی در چک کردن زندگی خصوصی شما دارند.

2- ترس از طرد و رها شدن

فردی که طرحواره طرد یا رها شدگی دارد، مادام نگران طرد و رها شدن از سوی دیگران است به همین دلیل هرکاری می کند تا او را ترک نکنند. در این شرایط فرد مورد سوء استفاده دیگران قرار می گیرد و دائم در حال امتیاز و باج دادن هستند. معمولاً افرادی که طرحواره طرد دارند جذب افراد خودشیفته یا ضداجتماعی می شوند. ابن افراد شکایت دارند که چرا دیگران ما را رها می کنند. در صورتی که این موضوع کاملاً درونی است.

3- بت سازی نسبت به دیگران

فرد وابسته دیگران را بت کرده و به همان اندازه که دیگری را بزرگ می کند، خود را کوچ می شمارد. او اعتقاد دارد دیگران خیلی شایسته تر و بهتر از ایشان هستند. ایشان به بخش های منفی زندگی خود بی اندازه توجه دارد و خود را لایق یک رابطه یا زندگی خوب نمی داند. زیرا عزت نفس شان بسیار پایین است. مادام در حال مقایسه خود با دیگران است و نمی تواند در جمع دوستان خود رفتاری نرمال داشته باشد زیرا مدام در حال قضاوت است.

4- حسادت

فردی که وابسته است توجه زیادی به ارتباط شما با دیگران دارد و هرچه شما به دیگران توجه کنید ایشان ناامن تر خواهند شد. مثلاً اگر در جمعی با دوستان یا فامیل با جنس مخالف گرم گفت و گو باشید حسادت ایشان افزایش یافته و رفتارهای پرخاشگرانه و غیرمعمول از ایشان سرمی زند. در این شرایط به ایشان اطمینان دهید که همچنان ایشان را دوست دارید و مشکلی وجود ندارد.

5- خودخواهی

فرد وابسته درکی از احساسات و وضعیت همسر یا پارتنر خود ندارد و انتظار دارد که همچنان تحت هر شرایط در خدمت ایشان باشید و احساس خوب به ایشان منتقل کنید. اگر همسر یا یار عاطفی چنین فردی دچار مشکلات و حتی بیماری باشد، توانایی همدلی ندارند و توقع دارند که در مرکز توجه قرار داشته باشند. نیازهای خود را در اولویت قرار داده و برای رسیدن به خواسته های خود قادر هستند به احساسات دیگران آسیب بزنند.

رهایی از وابستگی

چگونه وابستگی را کم کنیم؟ اولین گام مهم در این مسیر افزایش عزت نفس است. پیشنهاد می کنم اوقات تنهایی بجای مقایسه خود با دیگران، به مطالعه کتاب های افزایش عزت نفس بپردازید. فعالیت هایی که در آن می توانید به موفقیت برسید، می تواند عرت نفس و اعتماد بنفس شما را تقویت کند و باور خواهید کرد که شما هم همانند دیگران با ارزش هستید. می توانید با خود تکرار کنید که من به اندازه ارزشمندترین آدم روی زمین ارزش دارم.

بنظر می رسد که لازم است کودکی خود را ورق بزنید و بیاد آورید که شما در نظر والدین تان چه آدمی بودید؟ آیا شما را فردی توانمند و دوست داشتنی می دیدند؟ آیا نقش شما در بازی زندگی مثبت بود؟ در نمایشنامه کودکی و نوجوانی تان چگونه فردی بودید؟ فرد تأثیرگذار زندگی شما چه کسی بود؟ چه نمره ای از 1 تا 10 به خود می دهید؟ تعریف شما از یک فرد موفق چیست؟ اگر از جانب کسی طرد شوید چه احساسی پیدا می کنید؟

 

چطور وابستگی به دیگران را کم کنیم؟

چگونه وابستگی را کم کنیم؟ شخص وابسته در ذهن خود تصویر شخصی را می بیند که همیشه از او حمایت می کند و نمی تواند آینده را بدون او تصور کند. زنان و مردان آلفا شخصیتی مستقل دارند و هرگز خود را در موضع ضعف قرار نمی دهند. وقتی شما شخصیتی مستقل و محکم دارید این دیگران هستند که به شما تکیه می کنند. بنابراین برای داشتن شخصیت مستقل و محکم بر روی توسعه فردی خود کار کنید و همانند افرادی رفتار کنید که اعتماد به نفس بالای دارند و نیازی به تأیید دیگران ندارند.

قدرت نه گفتن داشته باشید

فرد وابسته در اکثر مواقع برای جلب رضایت دیگران از حق خود می گذرند و قدرت نه گفتن ندارند. پس اگر نشانه های فرد وابسته را دارید تلاش کنید به درخواست هایی که به شما آسیب می رساند نه بگویید. نه گفتن به موقع را تمرین کنید زیرا باعث می شود حریم خصوصی شما حفظ شده و به شما احترام بگذارند.

شخصیت دهانی

نظریه های شخصیت از تولد تا بزرگسالی اولین بار توسط زیگموند فروید مطرح شد. فروید در این نظریه بر این باور بود که بیشتر شخصیت انسان در دوران کودکی و از بدو تولد تا 5 سالگی شکل می گیرد. هر انسان سالم به طور طبیعی باید 5 مرحله را بگذراند.

مرحله اول: شخصیت دهانی

از بدو تولد تا 2 سالگی ادامه پیدا می کند و یکی از لذت های کودک در مرحله دهانی، خوردن و مکیدن اجسام است و نیاز دارد ناحیه دهان را تحریک کند. به عبارتی دیگر دنیای اطرافش را با دهان درک می کند.

مرحله دوم: شخصیت مقعدی

شخصیت مقعدی از 18 ماهگی تا 3 سالگی کودک ادامه  دارد. در این مرحله کودک از دفع یا کنترل مدفوع لذت می برد. این مرحله از اهمیت زیادی برخوردار است و اگر کودک در دوران مقعدی دچار مشکل شود یا بخواهد از والدین امتیاز بگیرد، در بزرگسالی نیز در روابط این بازی های منفی را تکرار خواهد کرد. برای اینکه کودک شما در این مرحله تثبیت و دچار مشکل نشود بهتر است به زمان دفع مزاج او توجه کنید.

در این سن لازم است هنگام آموزش دادن کودک تان برای دستشویی رفتن از خشونت و اجبار استفاده نکنید. بچه ها در این مرحله با نگه داشتن مدفوع می خواهند کنترل و قدرت خود را در امورشان نشان دهند بنابراین سعی نکنید به هر قیمت او را متقاعد کنید.

مرحله سوم: شخصیت آلتی

از 3 تا 5 سالگی مرحله شخصیت آلتی شکل می گیرد. در این مرحله کودک کنجکاوی بیشتری روی دستگاه تناسلی خود و دیگران  دارد و در مورد زایمان، به دنیا آمدن و این دست موضوعات سؤال می پرسد. شاید این سؤالات در نظر والدین زشت و شرم آور باشد و از پاسخ دادن به آن امتناع کنند اما این رفتار در این مرحله رشدی طبیعی می باشد.

مرحله چهارم: دوران نهفتگی

این مرحله از سن 5 تا 12 سالگی می باشد و عکس مرحله شخصیت آلتی، کودک تمایلی به دانستن مسائل جنسی ندارد و توجه خود را برای ارتباط با دوستانش صرف می کند.

مرحله پنجم: دوران تناسلی

این دوران پس از 12 سالگی به بعد می باشد که تمایلات جنسی کودک دوباره اوج گرفته و وارد دوران بلوغ می شود.

 تثبیت مرحله دهانی

بعد از بررسی تمام مراحل رشد به این سؤال بپردازیم که چگونه وابستگی را کم کنیم؟ و این مراحل رشد چه ارتباطی با وابستگی به دیگران دارد. اگر فردی در مرحله دهانی تثبیت شده باشد، در بزرگسالی از حس کمبود و حمایت خواهی را از دیگران احتیاج دارد. به طور مثال می تواند در بزرگسالی وابستگی زیادی به مشروب، مواد مخدر، سیگار، غذا و حتی روابط عاطفی پیدا می کند.

فردی که در مرحله دهانی تثبیت شده باشد اغلب در مواقع استرس شدید نیاز دارد که چیزی بخورد یا از طرف کسی حمایت شوند تا بتوانند نا امنی ذهنی خود را کنترل کنند. به طور کلی در این افراد کارهایی انجام می دهند که از طریق دهان لذت جویی را تجربه کنند.

در ادامه انواع وابستگی عاطفی و تأثیرات آن بر زندگی افراد را بررسی می کنیم:

انواع وابستگی عاطفی

۱. وابستگی عاطفی به خانواده

یکی از وابستگی های بسیار آسیب زا می باشد زیرا به راحتی نمی توان بر آن غلبه کرد. این وابستگی در خانواده های ایجاد می شود که والدین از اضطراب بالایی رنج می برند و آن را به فرزند یا فرزندان خود انتقال می دهند. بنابراین کودک نسبت به دنیای اطراف خود ترس زیادی خواهد داشت. از دید این افراد خانواده مأمن آن ها می باشد و هرچیز خارجی خطر محسوب می شود.

افرادی که این وابستگی عاطفی به خانواده را دارند، درواقع حمایتی را که از خانواده دریافت می کنند، به صورت اغراق آمیزی جلوه می دهند. معمولاً در این خانواده ها روابط عاطفی قوی و همبستگی زیادی دیده می شود؛ در کنار این موضوع رفتارهای دیوانه واری نیز دارند؛ مثل باور اینکه خطر همیشه در کمین است و هرچه از خطر دور باشیم، بهتر است.

در اکثر این خانواده ها، اعتماد به نفس افراد تقویت نشده و ضعف درونی بسیاری خواهند داشت و افراد به رشد و استقلال درستی دست نخواهند یافت. در نتیجه ی این مسئله، فرد یا افراد این خانواده برای رو به رو شدن با چالش های بزرگ به مشکل برخواهند خورد. در چنین خانواده هایی علاوه بر اینکه خانواده پناهگاه افراد است، زندان آن ها نیز می باشد.

۲. وابستگی عاطفی زوج‌ها

یکی از شایع ترین انواع وابستگی ها، وابستگی عاطفی زوجین می باشد که بسیار آسیب رسان است. در این وابستگی افراد بر این باور هستند که زندگی آن ها به شرط حضور همسرشان معنا خواهد داشت و بخاطر ترس از تنهایی، بهم می چسبند. برای آن ها همسرشان محور زندگیشان است. وابستگی عاطفی زوج ها در بین افرادی که به شت احساس ناامنی می کنند، دیده می شود. طرحواره ای که آن ها در کودکی کسب کرده اند باعث می شود  که احساس کنند خیلی بی پناه هستند. این افراد برای ادامه زندگی به حمایت دیگران نیازمند هستند و انتظار دارند این نیازها توسط همسرشان رفع شود. درواقع همسرشان نقش سپر دفاعی در برابر ترس و رنج آن ها دارند و به همین سبب وابستگی شدید با ایشان خواهند داشت. اگر بخواهیم احساس این فرد را ساده تر بیان کنیم، من منهای او (یار عاطفی) مساوی صفر است. یعنی بدون پارتنرش خود را هیچ می داند.

شاید افراد در اوایل رابطه این وابستگی بنظرشان مطلوب باشد اما رفته رفته باعث به وجود آمدن رنجش هایی خواهد شد. فرد وابسته به شدت ترس از دست دادن شریک عاطفی خود را دارد و به همین دلیل باعث می شود رفتارهای مخربی را مرتکب شود. مانند باج دادن یا حسادت بی اندازه. در نتیجه این وابستگی بجای استحکام رابطه، باعث ویرانی آن می شود.

۳. وابستگی عاطفی به محیط اجتماعی

نیاز به تأیید شدن یا همان تأیید طلبی افراد و شناخته شدن آن ها در هر محیطی، باعث بروز وابستگی عاطفی به محیط است. اگر از این افراد به اندازه کافی تقدیر و قدرشناسی نشود، به شدت احساس ترس می کند. در چنین شرایطی فرد تمام تلاش خود را می کند تا این خلأ روانی را پر کند. برای این افراد بدترین اتفاق جریحه دار شدن احساساتشان است.

این افراد برای کسب تأیید از جمع ممکن است رفتاری مانند چاپلوسی یا نامرئی شدن داشته باشد. در ابتدا فرد وابسته، رضایت دیگران را بر رضایت خود اولویت می دانند  و در این مسیر ممکن است هرچیزی را فدا کند ولی با مخالفت یا عدم تأیید دیگران رو به رو نشوند. در قدم بعد فرد تا اندازه ای که از عقاید خودش صرف نظر کند تا تنش جمع را ازبین ببرد، پیش خواهد رفت. در هر دو مورد، موقعیت بسیار آسیب زا می باشد.

توجه داشته باشید در هر سه نوع وابستگی عاطفی به یار عاطفی، خانواده و محیط اجتماعی کمبود اعتماد به نفس بیشترین تأثیر را خواهد داشت. نکته مهم دیگر، عدم آگاهی فرد در مورد توانایی های خود در انجام امور زندگیش می باشد. باور غالب این افراد خود این است که ارزشمند نیستند و نمی توانند به تنهایی زندگی کنند.

این باورهای غلط به ترس و نگرانی تبدیل می شوند. برای همه ی ترس هایی که در  زندگی دارید بهترین راهی که می توان توصیه کرد، رویارویی با آن ها است. درست است که خارج شدن از منطقه امن دردناک می باشد ولی بدون درنگ اولین گام را بردارید و به صدای ترس هایتان توجه نکنید. شما قادر نخواهید بود که یک شبه اعتماد به نفس تان را بسازید ولی قطعاً به مرور زمان و به دور از وابستگی ها قادر خواهید بود اعتماد به نفس پایدارتری را برای خود ایجاد کنید. از این رو توصیه می کنیم به مطالعه مقاله اعتماد به نفس یا خودباوری چیست؟ بپردازید.

راه‌های غلبه بر انواع وابستگی عاطفی و درمان آن

بین وابستگی و عشق شباهت زیادی وجود دارد. طبیعی است روی افرادی که برایتان مهم هستند سرمایه گذاری عاطفی داشته باشید اما اگر به حدی برسید که تصور زندگی بدون شریک عاطفی تان برایتان ممکن نبوده و احساس خوشحالی درونی تان به حضور او در زندگی تان وابسته باشد، دچار وابستگی عاطفی شده اید و از مرحله عشق عبور کرده اید. وابستگی عاطفی برای هر دو فرد سخت خواهد بود؛ اما جای نگرانی نیست زیرا راه های درست و زیادی برای غلبه بر وابستگی وجود دارد که در ادامه بیان می کینم.

اکنون شما با علائم و نشانه های فرد وابسته آشنا شده اید. اگر شما علائمی نظیر ترس از رها شدگی دارید یا برای تخدیر و رهایی خود از احساسات منفی به سمت سیگار، مواد مخدر یا حتی غذا خوردن پناه می برید، بهتر است برای رفع و درمان وابستگی به خودشناسی پرداخته و از خودتان شخصیتی مستقل بسازید که دیگران نتوانند آسیبی به روح و جسم شما برسانند.

روش اول: الگوهای وابستگی عاطفی را بشکنید

1. ترس‌هایتان را شناسایی کنید

تا اینجا متوجه شدیم که ترس ریشه اصلی وابستگی است. اگر تصور کنید کسی که به او (یار، فرزند، دوست) وابسته هستید شما را ترک کند چه احساسی در شما به وجود می آید؟ چه چیزهایی شما را خواهد ترساند؛ مثلاً اگر به یار عاطفی تان وابسته شده اید، ممکن است تا الان احساس کرده اید که او شما را دوست ندارد.

2. برای شکستن الگوها کمک بگیرید

اگر احساس می کنید به تنهایی قادر نیستید از چرخه وابستگی عاطفی خارج شوید می توانید از یک دوست آگاه یا یک مشاور کمک بگیرید و ترس از قضاوت شدن نداشته باشید.

3. به‌تنهایی وقت بگذرانید

رو به رو شدن با تنهایی یکی از تمرین های مهم برای فرد وابسته عاطفی می باشد. زمانی را مشخص کنید و مدتی را تنها سپری کنید. تمام تمرکزتان را به ذهنتان جلب کنبد و اجازه ندهید گوشی یا هر بهانه ی دیگری شما را از این خلوت دور کند. توجه کنید ذهنتان به کجا می رود و به چه چیزی تمایل دارد. در این تمرین ممکن است بتوانید عادت ها و الگوهایی که قبلاً نداشته اید را بیابید. همه ی تمرکز و حواس تان را روی این تمرین بگذارید، حتی اگر برایتان سخت باشد.

4. حس هویت خود را تقویت کنید

از خودتان بپرسید اگر من به دیگران باج ندهم چه کسی می شوم؟ یا اگر دیگران اولویتم نباشند من چه کسی هستم؟ ارزش ها و بنیان های خود را پیدا کنید و ببینید با این ارزش ها چه خواسته هایی دارید. به دنبال تأیید دیگران نباشید. شما به تأیید دیگران نیازی ندارید. اگر درک درستی از هویت خود ندارید، از منطقه امن خود خارج شوید و در محیط جدیدی قرار بگیرید تا تجربه های جدیدی را کسب کنید.

5. از کنترل‌کردن دیگران خودداری کنید

وابستگی عاطفی بیش از اندازه به یک فرد باعث می شود قصد کنترل او را داشته باشید و اگر نتوانید موفق بشوید، احساس ناکامی و بدبختی خواهید کرد. همه ی افراد اطرافتان حق دارند نسبت به افکارها، انتخاب ها و احساسات خود مستقلانه عمل کنند و دخالت شما باعث ازرده خاطر شدن آن ها می شود. سعی کنید بر روی افکار خودتان کنترل داشته باشید. هرگاه به سراغ کنترل دیگران رفتین، نشان دهنده یاین است که نسبت به خودتان کنترل ندارید.

برای مثال، هنگامی که یار عاطفی تان تصمیم دارد برای سلامتی خود اوقاتی را به ورزش اختصاص دهد و شما دچار نگرانی و ترس از تنها شدن می شوید، بهتر است نفس عمیقی بکشید و به خودتان یادآوری کنید که او هم حق دارد زمانی را برای سلامتی خود اختصاص دهد. به این فکر کنید که شما در آن زمان چه فعالیتی می توانید برای خود داشته باشید.

روش دوم: به سلامت عاطفی برسید

۱. مسئولیت احساساتتان را بپذیرید

مسئولیت احساساتتان بر عهده و وظیفه خود شماست و نه هیچ کس دیگر. احساساتتان هویت شما را تعریف نمی کنند و کنترل رفتار شما را ندارند. اگر روز سختی را سپری کردید، توقع نداشته باشید دیگران برنامه هایشان را بخاطر شما تغییر دهند بلکه بهتر است شما راهی پیدا کنید تا بدون کمک دیگران با احساسات منفی تان رو به رو شوید. سعی کنید خودتان، حال خودتان را خوب کنید. این کار باعث می شود هیجانات خود را بشناسید و همچنین جایگزینی هیجانات را یاد بگیرید. در این مرحله خودشناسی بسیار مهم است که می توانید ابتدا تیپ شخصیتی خود را بشناسید و به درک بهتری از خودتان برسید.

۲. تلاش کنید با نیازهای خودتان روبه‌رو شوید

هرگاه متوجه می شوید حالتان خوب نیست به راه های درست و سالمی فکر کنید که حالتان را بهتر یا خوب می کند. بنویسید، نوشتن احساسات و احوالات درونی تان باعث می شود لااقل تخلیه شوید. مهم است که وابستگی به چیزی جدید را جایگزین وابستگی قبل نکنید. مثلاً افراد بعد از خارج شدن از یک رابطه، حیوان خانگی برای تنهایی های خود تهیه می کنند و این خود یک جایگزینی اشتباه می باشد.

۳. اعتمادبه‌نفس تان را تقویت کنید

در ابتدا یاد بگیرید که خودتان را دوست داشته باشید. وقتی نسبت به خودتان حس خوبی داشته باشید، کمتر برای توجه گرفتن و تأیید با افراد ارتباط برقرار می کنید و وابستگی کمتری هم خواهید داشت. یک لیست از توانایی های خودتان را تهیه کنید و با انجام کارهای جدید، اعتماد به نفس تان را افزایش دهید.

در تنهایی با خودتان صحبت کنید این کار بخش بزرگی از اعتماد به نفس تان را بهبود می بخشد. دست از انتقاد و سرزنش کردن خود بردارید و با لحنی مهربانانه و جملات مثبت با خودتان صحبت کنید. مثلاً بگویید: من به خودم اطمینان دارم و انسان توانمندی هستم. سرنوشت خودم را به زیبایی خواهم ساخت. من به اندازه ارزشمندترین آدم روی کره ی زمین ارزش دارم و امیدوارم. موفقیت یعنی در مسیر بودن و من هر روز در مسیر اهدافم هستم.

۴. محدودیت‌های دیگران را بپذیرید

سعی کنید قسمت مثبت افراد را ببینید و نسبت به آن ها کم توقع باشید. بپذیرید که افراد همان طور که بخش های منفی دارند، بخش های مثبتی نیز دارند و این انسان را زیبا می کند. انسان ها گل هاس سرخی هستند که در کنار زیبایی هایشان خارهایی نیز دارند. پس اگر کسی شما را ناامید کرد، دچار خشم و عصبانیت نشوید.  قدرت پذیرش ضعف های دیگران می تواند در حفظ آرامش تان مؤثر باشد.

روش سوم: امن زندگی کنید

۱. بدانید چه می‌خواهید و مسئولیت برنامه هایتان را بپذیرید

اگر بدانید چه سبک زندگی مورد علاقه شما می باشد، می توانید برای آن برنامه ریزی کنید. در نتیجه شما لیستی از نیازها و فعالیت های خود را در دست دارید و خودتان اولویت زندگی تان هستید. در این صورت بجای رسیدگی به توقعات دیگران و راضی کردن آن ها، به اهداف خودتان می پردازید. اینکه بدانید از زندگی چه می خواهید ناخودآگاه افرادی در مسیرتان قرار خواهند گرفت که با شما همسو هستند به شرطی که در مسیر اهدافتان باشید. وقتی برنامه زندگی تان را براساس نیازهای واقعی و آرزوهایتان باشد، احساس رضایتمندی درونی تان هم بیشتر می شود.

۲. ارتباطات را افزایش دهید

چگونه وابستگی را کم کنیم؟ در این گام به دنبال کارهای جدید باشید و دایره اطرافتان را تغییر دهید مثلاً با دوستان جدید آشنا شوید و به تفریحات جدیدی انجام دهید. اگر شما ذهن تان را در دست نگیرید، او شما را در دست می گیرد. وقتی شما به فعالیت های مفید و سازنده می پردازید ناخودآگاه افکار منفی و حاشیه ای از ذهن تان دور شده و به امور مثبت می پردازد. برای رفع تنهایی تان به دنبال فردی نباشید خودتان باید آن را مدیریت کنید.

محققین روانشناسی به این نتیجه رسیده اند افرادی که از قرار گرفتن در اجتماع گریزان هستند بیشتر درگیر وابستگی هستند و دایره اطرافشان کوچک است به همین سبب به یک رابطه ناسالم چسبیده و آن را رها نمی کنند.

۳. برای حریم شخصی چهارچوب تعیین کنید

در قدم بعد، مرزها و چارچوب های خود را در روابط تان با دیگران حفظ کنید و به آن ها نشان دهید حفظ حریم شخصی برایتان اهمیت دارد. به طور مثال هرگاه دوست یا همکار شما میزان حقوق دریافتی شما را پرسید می توانید هوشمندانه با شوخی مناسب به ایشان پاسخ داده و او را متوجه کنید که حقوق شما کاملاً شخصی می باشد.

۴. نیازهای عاطفی خود را مطرح کنید

بیان نیازهای عاطفی نه تنها ضعف نیست بلکه نشان دهنده آگاهی و بلوغ عاطفی شماست. بنابراین برای اینکه از دیگران درخواست کنید تا شما را درک کنند، نباید احساس بدی داشته باشید. شما به عنوان یک انسان نیاز عاطفی دارید و کاملاً طبیعی می باشد. به یاد داشته باشید که شما تعیین می کنید دیگرن چطور با شما رفتار کنند.

5. آینده را خودتان بسازید

یکی از ایرادهای افراد وابسته این است که مادام به دنبال حمایت دیگران هستند و هیچگاه شروع کننده نیستند. در اغلب مواقع ترس از شکست و اعتماد به نفس پایین باعث می شود شخصیتی منفعل و ضعیف داشته باشند. برای رهایی از این شرایط باید هدفی مشخص و ادامه دار داشته باشید. تلاش کنید که کسب و کاری راه اندازی کنید و به دیگران یاری برسانید.

از بیهوده چرخیدن در اینستاگرام پرهیز کنید و مطالبی را دنبال کنید که برای شما مفید باشد و باعث پیشرفت شما در کسب و کارتان شود. تمامی افراد موفق فقط بر روی یک هدف تمرکز دارند و به حاشیه نمی پردازند.

نتبجه گیری:

وابستگی ناسالم به هر چیز و هرکس باعث آسیب جدی به شما و زندگی تان وارد خواهد کرد. زندگی شما را در چرخه های تکراری وارد می کند تا شما بتوانید به این قدرت برسید که وابستگی تان را اصلاح و رفع کنید. برای این امر هرچه خودآگاه شوید و نیازهای واقعی خودتان را بشناسید، به مسیر درست زندگی وارد می شوید و ادامه دادن در مسیر درست باعث به وجود آمدن احساس رضایت درونی تان می شود. موفق شاد باشید.